ஒரு நாள் போதுமா

படம்: திருவிளையாடல் (௧௯௬௫)
இசை: கே வி மகாதேவன்
பாடல்: கவியரசர் கண்ணதாசன்
பாடியவர்: மங்களம்பல்லி பாலமுரளீகிருஷ்ணா

ஒரு நாள் போதுமா இன்றொரு நாள் போதுமா
நான் பாட இன்றொரு நாள் போதுமா

நாதமா கீதமா அதை நான் பாட
இன்றொரு நாள் போதுமா

புதுநாதமா சங்கீதமா அதை நான் பாட
இன்றொரு நாள் போதுமா

ராகமா சுகராகமா கானமா தேவகானமா
என் கலைக்கு இந்த திருநாடு சமமாகுமா

நாதமா கீதமா அதை நான் பாட
இன்றொரு நாள் போதுமா

குழலென்றும் யாழென்றும் சிலர் கூறுவார்
என் குரல் கேட்டப் பின்னாலே அவர் மாறுவார்

அழியாத கலையென்று எனைப் பாடுவார்
எனையறியாமல் எதிர்ப்போர்கள் எழுந்தோடுவார்

இசை கேட்க எழுந்தோடி வருவாரன்றோ
எழுந்தோடி வருவாரன்றோ
இசை கேட்க எழுந்தோடி வருவாரன்றோ

எனக்கிணையாக தர்பாரில் எவரும் உண்டோ
தர்பாரில் எவரும் உண்டோ
எனக்கிணையாக தர்பாரில் எவரும் உண்டோ

கலையாத மோகனச் சுவை நானன்றோ
மோகனச் சுவை நானன்றோ
கலையாத மோகனச் சுவை நானன்றோ

கானடா என் பாட்டுத் தேனடா
இசை தெய்வம் நானடா

నిన్నే నిన్నే అల్లుకుని

చిత్రం: శశిరేఖాపరిణయం (౨౦౦౮)
సంగీతం: మణిశర్మ, విద్యాసాగర్
సాహిత్యం: చేంబోలు సీతారామశాస్త్రి
నేపథ్యగానం: కే ఎస్ చిత్ర

నిన్నే నిన్నే అల్లుకుని కుసుమించే గంధం నేనవనీ
నన్నే నీలో కలుపుకుని కొలువుంచే మంత్రం నీవవనీ
ప్రతి పూట పువ్వై పుడతా నిన్నే చేరి మురిసేలా
ప్రతి అడుగు కోవెలనౌతా నువ్వే నెలవు తీరేలా
నూరేళ్లు నన్ను నీ నివేదనవనీ

వెన్ను తట్టి మేలుకొలిపిన వేకువ నువ్వే
కన్నె ఈడు మేను మరచిన వేళవు నువ్వే
వేలు పట్టి వెంట నడిపిన దారివి నువ్వే
తాళిగట్టి ఏలవలసిన దొరవూ నువ్వే
రమణి చెరను దాటించే రామచంద్రుడా
రాధ మదిని వేధించే శ్యామసుందరా
మనసిచ్చిన నెచ్చెలి ముచ్చట పచ్చగ పండించరా

ఆశ పెంచుకున్న మమతకు ఆధారమా
శ్వాస వీణలోని మధురిమ నీదే సుమా
గంగపొంగునాపగలిగిన కైలాసమా
కొంగుముళ్లలోన ఒదిగిన వైకుంఠమా
ప్రాయమంత కరిగించి ధారపోయనా
ఆయువంత వెలిగించి హారతీయనా

తనివి తీరలేదే

చిత్రం: గూడుపుఠాణీ (1972)
సంగీతం: ఎస్ పీ కోదండపాణి
సాహిత్యం: దాశరథి కృష్ణమాచార్య
నేపథ్యగానం: బాలసుబ్రహ్మణ్యము, సుశీల

తనివి తీరలేదే
నా మనసు నిండలేదే
ఏనాటి బంధమీ అనురాగం
చెలియా ఓ చెలియా

ఎన్నో వసంతవేళలలో వలపుల ఊయలలూగామే
ఎన్నో పున్నమిరాత్రులలో వెన్నెల జలకాలాడేమే
అందని అందాల అంచుకే చేరిననూ
విరిసిన పరువాల లోతులే చూసిననూ

తనివి తీరలేదే
నా మనసు నిండలేదే
ఏనాటి బంధమీ అనురాగం
ప్రియతమా ఓ ప్రియతమా

ఎప్పుడు నీవే నాతో ఉంటే ఎన్ని వసంతాలైతేనేమి
కన్నుల నీవే కనబడుతుంటే ఎన్ని పున్నములు వస్తేనేమి
వెచ్చని కౌగిలిలో హాయిగా కరిగించిననూ
తీయని హృదయంలో తేనెలే కురిపించిననూ

రాశాను ప్రేమలేఖలెన్నో

చిత్రం: శ్రీదేవి (1970)
సంగీతం : జీ కే వేంకటేశ్
సాహిత్యం: దాశరథి కృష్ణమాచార్య
నేపథ్యగానం: బాలు, సుశీల

రాశాను ప్రేమలేఖలెన్నో
దాచాను ఆశలన్నీ నీలో
భువిలోన మల్లియలాయే
దివిలోన తారకలాయే
నీ నవ్వులే

కొమ్మల్లో కోయిలమ్మ కోయన్నదీ
నా మనసు నిన్నే తలచి ఓయన్నదీ
మురిపించే ముద్దు గులాబీ మొగ్గేసింది
చిన్నారి చెక్కిలికేమో సిగ్గేసింది

నీ అడుగుల సవ్వడి ఉంది నా గుండెలో
నీ చల్లని రూపం ఉంది నా కనులలో
నాలోని సోయగమంతా విరబూచెలే
మనకోసం స్వర్గాలన్నీ దిగివచ్చెనులే

అందాల పయ్యెద నేనై ఆటాడనా
కురులందు కుసుమము నేనై చెలరేగనా
నీ చేతుల వీణను నేనై పాట పాడనా
నీ పెదవుల గుసగుస నేనై పొంగిపోదునా

ఈ సంజెలో కెంజాయలో

చిత్రం: మూగప్రేమ (1970)
సంగీతం: చక్రవర్తి
సాహిత్యం: ఆచార్య ఆత్రేయ గా సుప్రసిద్ధులైన కిళాంబి వేంకటనరసింహాచార్యులు
నేపథ్యగానం: శ్రీపతి పండితారాధ్యుల బాలసుబ్రహ్మణ్యము, పి సుశీల

ఈ సంజెలో కెంజాయలో
చిరుగాలుల కెరటాలలో
ఏ మల్లి మరులెల్ల ఎగదోసెనో
ఏ రాజు ఎదలోతు చవిచూసెనో

ఈ మేఘమే రాగ స్వరమో
ఆ రాగమే మూగ పదమో
ఈ చెంగు ఏ వయసు పొంగో
ఆ పొంగు ఆపేది ఎవరో
ఎవరో అదెవరో
రెప రెప రెప రెప రెప రెప

పులకించి ఒక కన్నె మనసు
పలికింది తొలి తీపి పలుకు
చిలికింది అది లేత కవిత
తొణికింది తనలోని మమత
మదిలో మమతలో
రిమ ఝిమ రిమ ఝిమ రిమ ఝిమ

నా కళ్లలో ఇల్లరికము
నా గుండెలో రాచరికము
ఈ వేళ నీవేలే నిజము
నేనుంది నీలోన సగము
సగమే జగముగా
కల కల కల కిల కిల కిల

అదిగో నవలోకం

చిత్రం: వీరాభిమన్యు (1965)
సంగీతం: కే వీ మహాదేవన్
సాహిత్యం: ఆరుద్ర అనబడే భాగవతుల సదాశివశంకరశాస్త్రి
నేపథ్యగానం: ఘంటసాల వేంకటేశ్వరరావు, పి సుశీల

అదిగో నవలోకం వెలసే మనకోసం

నీలి నీలి మేఘాల లీనమై
ప్రియా నీవు నేను తొలిప్రేమకు ప్రాణమై
దూర దూర తీరాలకు సాగుదాం
సాగి దోర వలపు సీమలో ఆగుదాం
ఎచట సుఖముందో ఎచట సుధగలదో
అచటె మనముందామా

పారిజాత సుమ దళాల పానుపు
మనకు పరచినాడు చెరకు వింటి వేలుపు
ఫలించె కోటి మురిపాలు ముద్దులు
మన ప్రణయానికి లేవు సుమా హద్దులు
ఎచట హృదయాలు ఎపుడూ విడిపోవో
అచటె మనముందామా

పూల ఘుమఘుమ

చిత్రం: శ్రీ ఆంజనేయం (2004)
సాహిత్యం: "సిరివెన్నెల" చేంబోలు సీతారామశాస్త్రి
సంగీతం: మణిశర్మ
నేపథ్యగానం: శ్రేయా ఘోషాల్

పూల ఘుమఘుమ చేరని ఓ మూల ఉంటే ఎలా
తేనె మధురిమ చేదని ఆ మూతిముడుపేంటలా
ప్రేమంటే పామని బెదరాలా ధీమాగా తిరగర మగరాయడా
భామంటే చూడని వ్రతమేలా పంతాలే చాలుర ప్రవరాఖ్యుడా
మారనే మారవా మారమే మానవా
మౌనివా మానువా తేల్చుకో మానవా

చెలితీగకి ఆధారమై బంధమై అల్లుకో
దరికొచ్చి అరవిచ్చి అరవిందమయ్యే అందమే అందుకో
మునిపంటితో నా పెదవిపై మల్లెలే తుంచుకో
నా వాలు జడ చుట్టుకొని మొగిలిరేక నడుము నడిపించుకో
వయసులో పరవశం చూపుగా చేసుకో
సొగసులో పరిమళం శ్వాసగా తీసుకో

ప్రతిముద్దుతో ఉదయించనీ కొత్త పున్నాగనై
జతలీలలో అలసి మత్తెక్కిపోనీ నిద్రగన్నేరునై
నీ గుండెపై ఒదిగుండనీ పొగడ పూదండనై
నీ కంటి కోనేట కొలువుండిపోనీ చెలిమి చెంగలువనై
మొజులే జాజులై పోయనీ హయిని
తాపమే తుమ్మెదై తీయనీ తేనెని

* * *

౧ మారనే మారవా మారమే మానవా మౌనివా మానువా తేల్చుకో మానవా...
౨ దరికొచ్చి అరవిచ్చి అరవిందమయ్యే...
౩ మత్తెక్కిపోనీ నిద్రగన్నేరునై...
౪ మోజులే జాజులై పోయనీ హాయిని, తాపమే తుమ్మెదై తీయనీ తేనెని -- భళా. తీయని తేనెని తీయనీ :)

శబ్దార్థాలంకారాల శోభ చక్కగా చేకూరి వినడానికి హాయిగా లేవూ ఈ పై పంక్తులు? శబ్దానికి ఎంత శక్తి ఉందో, పదాల పొందిక ఎంత ముఖ్యమో కాస్త రుచి చూపించే పాటలలో ఇదొకటి. గేయపు గతి (నడక) కూడా చక్కగా ఉంది. సీతారామశాస్త్రిగారూ అందుకోండి నా జోహార్లు.

కొంటెచూపుతో

చిత్రం: అనంతపురం 1980 (౨౦౦౯)
సాహిత్యం: వెన్నెలకంటి రాజేశ్వరప్రసాదు
సంగీతం: జేమ్స్ వసంతన్
నేపథ్యగానం: బెల్లీ రాజ్, దీపా మరియమ్
రాగం: రీతిగౌళ

కొంటెచూపుతో నీ కొంటెచూపుతో
నా మనసు మెల్లగా చల్లగా దోచావే
చిన్నినవ్వుతో ఒక చిలిపినవ్వుతో
ఏదో మాయజేసి అంతలోనే మౌనమేలనే

మాటరాని మౌనం మనసే తెలిపే
ఎద చాటుమాటు గానం కనులే కలిపే ఈ వేళ

కళ్లు రాసే నీ కళ్లు రాసే
ఒక చిన్ని కవిత ప్రేమేనేమో అది
చదివినప్పుడు నా పెదవి చప్పుడు
తొలి పాటే నాలో పలికినది

పగలే రేయైనా యుగమే క్షణమైనా కాలం నీతోటి కరగనీ
అందని జాబిల్లి అందిన ఈవేళ ఇరువురి దూరాలు తరగనీ
ఒడిలో వాలాలనున్నది
వద్దని సిగ్గాపుతున్నది
తడబడు గుండెలలో మోమాటం ఇది

కళ్లలో నిద్రించి కలలే ముద్రించి మదిలో దూరావు చిలిపిగా
నిన్నే ఆశించి నిన్నే శ్వాసించి నీవే నేనంటు తెలుపగా
చూపులు నిన్నే పిలిచెనే
నా ఊపిరి నీకై నిలిచెనే
చావుకు భయపడనే నువ్వుంటే చెంత

దోస్తు బడా దోస్తు

నేను ఈ పాట సాహిత్యం ప్రత్యేకంగా పనిగట్టుకుని ఇలా లిఖించి ప్రచురించటానకి కారణం: ఇలా అనకూడదు కానీ, నాకు ఈ పాట ఒకరు వినిపించిన తర్వాత నాకు కలిగిన ఏవగింపు. అసలు తెలుగులో ఇంతకంటే మంచి సాహిత్యమే వ్రాయలేరా... ప్రాసకోసం పాకులాట తప్పితే పదాల పొందిక, అందమూ వ్రాసేవారికి ఎందుకు పట్టవు అన్న అనుమానం, బెంగ, బాధ. ఒక తమిళపాటకి అదే బాణీలో తెలుగులో పాట వ్రాయటం కష్టమే. కానీ, మరీ ఇలాగా? పాడేవాళ్ల సంగతి అటుంచితే బాణీ సమకూర్చిన ఇళైయరాజా-తనయుడికీ పాట వ్రాసిన వెన్నెలకంటివారికీ అస్సలు భాష విషయంలో కించిత్తైనా బాధ్యతగా వ్యవహరించాలన్న ఉచితానుచిత విచక్షణ ఉన్నట్టు అనిపించటం లేదు. మనసంతా కకావికలైపోయింది ఈ పాట విన్నతర్వాత. చెప్పదలచుకున్నది అదే బాణీకి ఇంకా అందంగా చెప్పవచ్చు అని నాకు బలంగా అనిపిస్తోంది. పరాయి భాషల్లోని పదాలు అరువు తెచ్చుకుని మరీ చెలామణీ చేయించడం తెలుగు వాళ్లకి మాత్రమే ఉన్న తెగులు అనుకున్నాను, దీని తమిళ మాతృక వినే వరకూ. హత విధీ.

దోస్తూ బడా దోస్తూ ... కట్టు ఇన్‌కమ్ శిస్తూ... ఉండు రోజూ పస్తూ... పడుతూ లేస్తూ... రామచంద్రప్రభో! ప్రాస లేకపోయినా పాటలు అందంగా వ్రాయవచ్చు అని ఈ వ్రాతగాళ్లకి ఎప్పటికి తెలిసివస్తుందో కదా! ఇంతే సంగతులు, చిత్తగించవలెను. కాదు కాదు, దీనికి ఇంకా తెలుగు ధారావాహికాల జీళ్లపాకంవంటి కొనసాగింపు ఉంది.

* * *

చిత్రం: సరోజ (2008)
వ్రాతగాడు: వెన్నెలకంటి రాజేశ్వరప్రసాద్
కూతగాళ్లు: హరిచరణ్, నవీన్, రాహుల్ నంబియార్
బాణీగాడు: యువన్ శంకర్ రాజా

దోస్తు బడా దోస్తు
దోస్తీ యమ ఫాస్టు
సౌతెండ్ నుండి నార్తు
మన జండా పాతు

నేస్తమా మనమప్పుడూ ఇప్పుడూ ఎప్పుడూ కింగ్సే
మనమంటే ఎవరూ ఒకరికి ఒకరైనా ఒలెంపిక్ రింగ్సే

విడదు మన స్నేహం
చూపించు మన వేగం
వినిపించు మన రాగం

కలలు గను యవ్వనం
కనుల నవనందనం
కలాం కలాం అబ్దుల్ కలాం అన్న మాటలకో సలాం
వయసు నది వెల్లువై వచ్చినా
మధ్యలో ఆటంకాలెన్నున్నా దాటేద్దాం
ఓజోనంటూ ఆకాశానికి చిల్లొకటుంది
స్నేహమను ఆకాశానికి చిల్లే లేదు ఎల్లే లేదు

చేరు నీ గమ్యము
చేరువౌ విజయము
పట్టిందల్లా బంగారమే
మన జాతకమే ఇది
నింగికిక నిచ్చెనేసుకో
చుక్కల తోటలో పువ్వులే కోసుకో
ఈ చిరుగాలి పల్లకిలోన వచ్చే పాట
ఇంక మనమాడిందాట పాడిందిపాట పదరా బేటా

* * *

యమాఫాస్టు ప్రయోగంలో యమ పదాన్ని ఏ భాషలో ఏ అర్థంలో అన్వయించుకోవాలో కదా. అసలు కొంతవరకూ ఇలాంటి ప్రయోగాలకి వేటూరివారు బాధ్యుడు. దోస్తు-ఫాస్టు-నార్తు-పాతు... ప్రాస!!! పోనీ ప్రాస ప్రక్కన పెడితే పోనీలే ఏదో బాగానే ఉంది అనుకున్నాను. ఎల్లలెరుగని స్నేహం గురించి చెప్పాడు అని.

తర్వాతి రెండు పంక్తులలో రెండవది ఏమిటో నాకు అర్థం కాలేదు. ఏం చెప్పదలచుకున్నాడు ఈ గేయరచయిత? అన్నట్టు ఈ పాట చూస్తే గుర్తొచ్చింది, ఈ మధ్య అవసరమున్నా లేకపోయినా ముఖ్యంగా బాణీ కోసం (నొక్కివక్కాణించటానికి వాడదగిన) ఏకారాన్ని తరచుగా ఎక్కడ పడితే అక్కడ ఎడా పెడా వాడేయటం. నువ్వే నా ప్రాణం అనటానికీ నువ్వు నా ప్రాణం అనటానికీ తేడా ఒక్క నువ్వు మీది ఏకారమే. కానీ నువ్వే నా ప్రాణం అనడంలో నువ్వు తప్ప వేరే ఎవరూ కారు, ముమ్మాటికీ నువ్వే అన్న అర్థం దాగి ఉంది. ఇది చాలా తేలికైన అల్పమైన స్వల్పమైన భాషాసూక్ష్మంలా (language nuance) కనిపించవచ్చు. కానీ భాషలో చిన్న చిన్న సూక్ష్మాలు కూడా ముఖ్యమే. పట్టించుకోకపోతే ఎవరికీ నష్టం? మనకి కాకపోయినా కనీసం మన తరువాతి తరాల వాళ్లకైనా ఇది కచ్చితంగా నష్టమే.

వయసు నది వెల్లువై రావటమేమిటో, మధ్యలో ఆటంకాలేమిటో, దేనిని దాటుతున్నారో... ప్చ్. తర్వాత, ఓజోను చిల్లా? బిచ్చగాడి చెప్పులో చిల్లు కాదా?! స్నేహమనే ఆకాశానికి చిల్లు లేదా? అమ్మో! ఇది చాలా దారుణం, ఇంతకుమించి ఏమీ దొరకలేదా వ్రాయడానికి? ఆకాశం, ఎల్ల లేదు... ఇది మాత్రం బాగానే కుదిరింది.

నింగికిక నిచ్చెనేసుకో, చుక్కల తోటలో పువ్వులే కోసుకోలో పువ్వులే మీది ఏకారం ఏమర్థం ఇస్తోందిక్కడ? పువ్వులు మాత్రమే కోసుకో అనా? పువ్వులు కోసుకో అంటే సరిపోయేదానికి, గణాలో మాత్రలో మరొకటో సరిపెట్టటానికి ఒక పూరకంగా ఈ ఏకారాన్ని వాడుకోవటం తెలిసీ చేస్తున్న భాషాద్రోహం.

పాట - బేటా అంత్యప్రాస. పాట ఇలా వ్రాసినందుకు వ్రాసిన మహానుభావుడికి ఇదే నా నమస్కారాల బేటా, వ్యాజ్యపు తూటా. తెలుగు తల్లికి చేసే సేవలో నా వాటా. (నాకు ఒళ్లు మంట.) ఇక ఉంటా. :x

నిను చూడక నేనుండలేను

చిత్రం: నీరాజనం (1989)
సంగీతం: ఓ పీ నయ్యర్
సాహిత్యం: సింగిరెడ్డి నారాయణరెడ్డి
నేపథ్యగానం: ఎస్పీ బాలసుబ్రహ్మణ్యము, ఎస్ జానకి

నిను చూడక నేనుండలేను
ఈ జన్మలో మరి ఆ జన్మలో
ఇక ఏ జన్మకైనా ఇలాగే

ఏ హరివిల్లు విరబూసినా నీ దరహాసమనుకుంటిని
ఏ చిరుగాలి కదలాడినా నీ చరణాల శ్రుతి వింటిని
నీ ప్రతి రాకలో ఎన్ని శశిరేఖలో

నీ జతగూడి నడయాడగా జగమూగింది సెలయేరుగా
ఒక క్షణమైన నినువీడినా మది తొణికింది కన్నీరుగా
మన ప్రతి సంగమం ఎంత హృదయంగమం